BLOG | Helpende hondjes; Eerste testdag hulphond Soli

Soli heeft een paar weken geleden de eerste test (CARAT) ondergaan. Femke reed daarvoor naar Herpen.  

De testdag was niet alleen leuk om erachter te komen waar Soli op dit moment in het proces staat, maar het was ook erg leuk om haar zusjes en een aantal andere puppypleeggezinnen te ontmoeten. Daaruit bleek dat, waar eerdere nestjes van Soli’s moeder wat rustiger waren, deze groep juist enthousiaster blijkt te zijn. Toch zijn het stuk voor stuk bijzondere pups, die hun kwaliteiten als hulphond zeker nog kunnen ontwikkelen.

Bij Soli kwam vooral naar voren dat ze bij binnenkomst erg gefocust is op het verkennen van een ruimte en dat ze veelvuldig haar neus gebruikt. Als hulphond is het juist belangrijk dat ze rustig blijft, gefocust op de samenwerking en niet te veel opgaat in haar omgeving. Daar ligt dus een belangrijk aandachtspunt. Femke zegt daarover: “Ik ben nu nog gemotiveerder om hiermee aan de slag te gaan en dat werkt voor Soli ook goed. Ze heeft namelijk echt wel potentie.” Sommige dingen horen ook bij een karakter: het is iets wat je kunt sturen, maar niet volledig kunt veranderen.

Femke is aan dit traject begonnen omdat ze, ondanks haar niet-aangeboren hersenletsel, graag vrijwilligerswerk wil doen. Het is voor haar belangrijk om haar tijd zelf in te kunnen delen, en dat kan goed binnen dit project met Soli. “De eerste maanden waren erg pittig,” vertelt ze, “maar ik merk dat we steeds beter ons ritme vinden. Dat komt ook omdat Soli ouder wordt en meer haar rust kan pakken. Het hysterische pupgedrag  is er wel vanaf.”

Voor Femke voelt dit vrijwilligerswerk als iets dat goed bij haar past. En als het lukt om Soli op te leiden tot een volwaardige hulphond, zou dat natuurlijk de kers op de taart zijn. Afgelopen zaterdag werd dat gevoel nog versterkt tijdens een open dag bij Stichting Hulphond. Daar zag ze een oudere hulphond die zelfstandig de wasmachine uitruimde. “Het gastgezin was er ook aanwezig  en keek vol trots toe. Ik hoop dat wij aan het eind van dit traject ook zo trots naar Soli kunnen kijken,” zegt Femke.

Maar natuurlijk is er buiten de test nog veel meer te vertellen: nu het mooi weer is en zij vaak met Pip, de andere hond van de familie Hendriks, in de tuin te vinden is, jaagt Soli enthousiast achter hommels en bijen aan. Ook heeft ze een voorliefde ontwikkeld voor de beukenhaag en moet ze regelmatig gecorrigeerd worden omdat het de bedoeling is dat er blaadjes aan komen…

Binnenkort gaat ze een week logeren bij een ander gezin, wat weer een nieuwe ervaring zal zijn. Ze is onlangs twee nachtjes bij de zus van Femke geweest. Daar viel op dat ze heel bedeesd was, misschien kwam dat omdat ze Pip ook heeft gemist?

En dan was er nog een minder charmant moment: het eten van poep… Hopelijk blijft dat bij een eenmalige actie, want dat zou anders gevolgen kunnen hebben voor haar toekomst als hulphond.

Bovenal zijn er ook mooie stappen zichtbaar. Tijdens de laatste puppytraining lag de focus op rust, zoals oefeningen waarbij Soli moest blijven zitten terwijl er gekleurde ringen in een bak werden gegooid. Dat ging verrassend goed en laat zien dat ze zich zeker kan ontwikkelen in de juiste richting.

We zijn benieuwd hoe de vorderingen volgende maand zijn als we Soli en Femke weer bezoeken. Tot dan!

Door Gerdy Zijlmans (Toegankelijk Tilburg)