Wat een wereldstad

Foto:

Ik loop op een zonnige, zomerse vrijdagmiddag door het winkelcentrum van een grote stad. Eentje qua inwoners ongeveer veertig keer zo groot als Waalwijk. Eentje van formaatje ‘wow’. Een echte wereldstad.

Ik loop daar rond in het centrum tussen een massa van mensen. Overal waar ik kijk loopt menselijk zweet uit menselijke poriën. Elke stap die ik zet moet ik goed timen om niet op de hielen van mijn voorganger te stappen én niet op mijn eigen hielen te worden getrapt. Winkels zijn ó-ver-vol. Op de Louis Vuitton-, Calvin Klein- en Rolexwinkels na dan. Maar aangezien ik me met mijn budget slechts de schoenveters van de portier van een dergelijke winkel kan veroorloven, laat ik die winkels maar links liggen. H&M valt meer binnen mijn budget, dus daar ga ik naar binnen. Ik word geconfronteerd met de drukte van een plofkippenschuur. Een 17-jarig, slank meisje komt met rode wangen, zweet op haar voorhoofd en een berg kleding in haar hand bijna door me heen gelopen. Eén mondhoek gaat enigszins omhoog en ik vraag me af of ze haar training ‘klantvriendelijk zijn tijdens een mensentsunami’ al gehad heeft. Voor de pashokjes staan rijen vergelijkbaar met die van de Python in de Efteling op een zomerse zaterdag. En als je na het passen besluit iets te kopen, kun je aansluiten in een Bobsleebaanrij om ervoor te mogen betalen. Uit een muur van 395 zonnebrillen kies ik een zwarte en pas hem voor een spiegel op de winkelvloer. De Pythonrij voor de pashokjes ontloop ik, maar ik mag om af te rekenen wel het sprookjesbos met sieraden door. Aangekomen bij de kassa is de transactie uiterst zakelijk. Als de pinautomaat piept neemt de caissière tactisch afscheid van me door langs me heen naar de volgende klant te kijken en deze te begroeten. Ik laat ‘doei’ maar achterwege, besef dat ik haar eigenlijk ook niks kwalijk kan nemen en ik loop naar buiten.

Onder de hete zon ga ik op zoek naar een plaatsje op de overvolle terrassen en kom ik erachter dat de term ‘terrasje pikken’ hier niet opgaat. De termen ‘terrasje kapen’ of ‘terrasje terroriseren’ dekken de lading hier beter. In deze drukte is het ieder voor zich en op zulke momenten staan normen en waarden gelijk aan zwaktes. Ik zie een stelletje opstaan om te vertrekken en op dat moment start er vanuit drie hoeken een heuse snelwandelwedstrijd met als trofee een plaatsje op terras. Een volumineuze dame wint de race, roept zo casual mogelijk naar haar man: ‘hier zitten Hans?’ (alsof Hans een keuze heeft) en de twee verliezers druipen teleurgesteld af. Als ik een tijdje later een plekje heb gekaapt – zonder hardloopwedstrijd gelukkig – merk ik dat het personeel geen tijd heeft voor een glimlach. De focus ligt vooral op het rondrennen met glazen, kommen, emmers en borden en dat is nog begrijpelijk ook.

Na een middag zwoegen vind ik het wel genoeg en keer ik terug naar de parkeergarage. Daar aangekomen kom ik erachter hoe het voelt om door een automaat een poot uit gedraaid te worden; zestien euro als ik mijn auto terug wil. Hiervoor mocht ik dan wel voor een halve dag als sardien in blik door het leven. Ik vergeet bijna dat ik hier voor mijn plezier kwam.

Terwijl ik mijn euro’s door het gat de diepte in gooi schiet het door me heen dat we het in Waalwijk gewoon goed hebben. Het centrum verzuipt nog niet in de drukte, winkeliers helpen klanten met een glimlach, de terrasjes zijn zelden overvol, een parkeerplaats kost er relatief gezien geen drol en als we in de rij willen moeten we toch minimaal naar de Efteling.

Waalwijk.

Wat een wereldstad eigenlijk hé.


Wie is Joep?

Joep heeft een korte historie (26) van banen en reizen en schrijft met zijn eigen bedrijf JouwTekstman voor verschillende platforms en opdrachtgevers. In de column ‘Joeps kijk op Waalwijk’ verwondert hij zich over zaken die zich binnen de stadsgrenzen afspelen. Hij doet dat met een frisse blik en vaak een ironische ondertoon. Elke oneven week op vrijdag om 12 uur.

article
62006
Wat een wereldstad
Ik loop op een zonnige, zomerse vrijdagmiddag door het winkelcentrum van een grote stad. Eentje
https://waalwijk.nieuws.nl/column/20170623/wat-een-wereldstad/
2017-06-23T12:00:42+00:00
https://cdn.nieuws.nl/media/sites/364/2017/06/23114001/Joep-Klerx1.jpg
Joep, SLEM
Column, Nieuws